ما چون دو دریچه روبه روی هم                              آگاه ز هر  بگو مگوی هم

هر روز سلام و پرسش و خنده                                هر روز قرار روز آینده

اکنون دل من شکسته و خسته است                        زیرا یکی از دریچه ها بسته است

نه مهر فسوند نه ماه جادو کرد                                  نفرین به سفر که هر چه کرد او کرد