تا که بودیم چه بودیم نبودیم کسی ..کشت ما را غم بی همنفسی /
تا که رفتیم همه یار شدند ... تا که مردیم همه بیدار شدند /
قدر آئینه بدانید که هست ... نه در آن لحظه که افتاد و شکست